In Zweden betaal je alleen makelaarskosten bij VERKOOP, de koper betaalt nooit , dat is gedekt door de kosten die de verkoper betaalt.
Het is vaak inderdaad ook een bedrag tussen de 1.5 en de 2 %… maar vaak ook een vast bedrag, ongeacht de verkoopprijs.
Het is in mijn ogen altijd een punt van onderhandeling… maar als je niet naar een andere makelaar KAN, en die makelaar weet dat ook, heb je wel een slechte onderhandelingspositie.
Stel je gaat akkoord met 2% en de woning die je wilt staat te koop voor 300.000, maar hij weet een prijs te bedingen van 285.000.
dan is die 2% het dubbel en dwars waard geweest.
Weet je 1% de bedingen en hij denk van “dan doe ik ook niet zoveel moeite” en weet er maar 5000 af te praten dan denk ik dat je achteraf toch liever die 2% had betaald.
Maar waarom zou je een makelaar in de arm nemen om een huis te kopen?
Je kunt toch zelf een huis bezichtigen en wel aardig inschatten hoe de andere woning er uit ziet.
Verder zijn er genoeg zaken te vinden op het WWW. welke je moet vragen en waar de verkopende partij ook antwoordt op moet geven om verrassingen achteraf te voorkomen.
Je hebt nl. zelf een onderzoekplicht maar de verkopende partij moet ook betrouwbare informatie geven en zo niet dan kun je hun daar achteraf op aanspreken (een oom van mij kocht een huis met parketvloer, toen hij echter de schuurmachine op de vloer zette bleek het een laminaatvloer te zijn en mocht de vorige eigenaar opdraaien voor de kosten om er alsnog een parketvloer van te maken)
Voor de rest kun je de verkopende makelaar gewoon een bod doen en kan die hooguit zeggen dat de woning daar niet voor verkocht wordt en dat je met een hoger bod moet komen.
Kijk het is natuurlijk geen marktplaats met ik vraag 100 euro maar jij biedt slechts 10 euro maar verdiep je je een beetje in de omgeving en vergelijk je de prijs met waar andere huizen in de buurt voor zijn verkocht dan heb je toch meestal al wel een aardige indicatie.
Het onderste uit de kan halen bij mensen die om een of andere reden ‘moeten’ verkopen is altijd goed. je moet gewoon hard zijn en de situatie volledig uitbuiten. Vaak dalen ze wel in prijs, omdat het huis niet verkopen voor hun nóg rampzaliger is. dat is mijn strategie ook altijd.
Ik weet niet hoe dat hier zit, maar in Zweden is het de koper zelf die gaat bieden, de makelaar die de verkopende partij in de arm genomen heeft maakt de aanvangsprijs bekend… en jij neemt die makelaar dan ook, en hebt dus niet je ‘eigen’ makelaar.
Jij gaat bieden, en de makelaar van de verkopers accepteert of slaat het bod af. Je moet dus altijd wel lager inzetten dan de vraagprijs… en zeker als je ‘weet’ dat de verkoop eigenlijk ‘moet’ geschieden.
In SE is de verkoper ook niet verplicht om aan de hoogstbiedende te verkopen… ik weet ook weer niet hoe dat hier zit… maar als hij vind dat iemand die lager op het huis bood, “beter” zou zijn, dan is dat volledig OK. (m.a.w. willen ze jou geen huis verkopen, dan krijg je het ook niet).
Met “vrienden” die dan ook jouw makelaar zijn, vind ik dat je heeeeel ontzettend op moet letten… ik zou dan eerder verwachten dat hij een lagere courtage voor je aanrekent, omdat je bevriend bent. iets van 1% zou ik in gedachten hebben… daar zijn vrienden toch voor… en je kan eventueel een kleiner vast bedragje af spreken voor “bewezen diensten”.
Betalen naar prestatie is ook maar relatief, zeker bij de aankoop van een huis.
Als hij een percentage krijgt, is hij (de makelaar) dus gebaat bij een hoge(re) aankoopprijs.
Neen !
Ik betaal hem op basis van onderhandelingsprestatie.
Voorbeeld
Vraagprijs is 300.000, ik koop voor 250.000 K.K, dan krijgt hij een percentage over het verschil (in dit voorbeeld dus een X percentage over € 50.000,-)
Het onderste uit de kan halen bij mensen die om een of andere reden ‘moeten’ verkopen is altijd goed. je moet gewoon hard zijn en de situatie volledig uitbuiten. Vaak dalen ze wel in prijs, omdat het huis niet verkopen voor hun nóg rampzaliger is. dat is mijn strategie ook altijd.
Ik weet niet hoe dat hier zit, maar in Zweden is het de koper zelf die gaat bieden, de makelaar die de verkopende partij in de arm genomen heeft maakt de aanvangsprijs bekend… en jij neemt die makelaar dan ook, en hebt dus niet je ‘eigen’ makelaar.
Jij gaat bieden, en de makelaar van de verkopers accepteert of slaat het bod af. Je moet dus altijd wel lager inzetten dan de vraagprijs… en zeker als je ‘weet’ dat de verkoop eigenlijk ‘moet’ geschieden.
In SE is de verkoper ook niet verplicht om aan de hoogstbiedende te verkopen… ik weet ook weer niet hoe dat hier zit… maar als hij vind dat iemand die lager op het huis bood, “beter” zou zijn, dan is dat volledig OK. (m.a.w. willen ze jou geen huis verkopen, dan krijg je het ook niet).
Met “vrienden” die dan ook jouw makelaar zijn, vind ik dat je heeeeel ontzettend op moet letten… ik zou dan eerder verwachten dat hij een lagere courtage voor je aanrekent, omdat je bevriend bent. iets van 1% zou ik in gedachten hebben… daar zijn vrienden toch voor… en je kan eventueel een kleiner vast bedragje af spreken voor “bewezen diensten”.
Eens!
Het verschil in NL is wel dat een makelaar niet de belangen van beide partijen mag behartigen, hetgeen in SE normaal is ?
Mocht het in SE normaal zijn vind ik dat best vreemd eigenlijk.
Ook bij deze kennis let ik zeer goed op, vandaar dit topic
Ik wil best hem belonen op goede prestaties, maar het feit dat hij in staat is bijv. 50k van een woning af te halen komt meer door de marktsituatie dan door de prestaties van de makelaar. Tenminste, dat vind ik.
En het komt door mij, omdat ik in deze tijd mijn koopwoning met verlies durf te verkopen, om vervolgens er beter van hoop te worden.
Worden niet meer immobiel waardoor ze gelijkvloers moeten wonen?
Sterven niet meer waardoor de erven willen verkopen om het geld te innen?
etc.etc.
Natuurlijk wel. Alleen gaan ze dat niet aan jouw neus hangen want dat verzwakt de onderhandelingspositie. De crisis is eind 2008 begonnen en de mensen die echt in de problemen kwamen die zijn hun huis nu wel kwijt, Mensen die niet direct moeten verkopen houden hun huis gewoon aan. Dat is ook vaak geen echte keuze, het alternatief is verkopen en met een schuld blijven zitten.
Eind 2008 hadden wij 2 huizen in de verkoop. Eén ging binnen 3 weken weg. Het andere huis heb ik 2 jaar aangehouden. Kreeg ik een bod van 100.000 onder de vraagprijs. heb ik niet eens op gereageerd. Uiteindelijk heb ik er 2010 een op dat moment nette acceptabele prijs voor gekregen.
Anyway, jij gaat straks voor het dilemma komen dat je je droomhuis tegenkomt en die is van iemand die zich niet laat uitknijpen.
Wat dat betreft vind ik de houding van Sverige toch wel die van een profiteur van andermans problemen. Zou niet mijn vriend zijn.
Natuurlijk wel. Alleen gaan ze dat niet aan jouw neus hangen want dat verzwakt de onderhandelingspositie. De crisis is eind 2008 begonnen en de mensen die echt in de problemen kwamen die zijn hun huis nu wel kwijt, Mensen die niet direct moeten verkopen houden hun huis gewoon aan. Dat is ook vaak geen echte keuze, het alternatief is verkopen en met een schuld blijven zitten.
Dus eigenlijk kun je nog best wel koopjes jagen Psychosammie.
Het moet alleen op z’n plaats vallen.
Wetende dat iemand in deze tijd zijn woning niet graag te koop zet, zegt wat mij betreft al genoeg over de mensen die dat wel doen.
Eind 2008 hadden wij 2 huizen in de verkoop. Eén ging binnen 3 weken weg. Het andere huis heb ik 2 jaar aangehouden. Kreeg ik een bod van 100.000 onder de vraagprijs. heb ik niet eens op gereageerd. Uiteindelijk heb ik er 2010 een op dat moment nette acceptabele prijs voor gekregen.
Als je kunt wachten, is er niets aan de hand. Onze woning heeft ook 2 jaar te koop gestaan. En we hebben genoeg ‘gelukzoekers’ de revue zien passeren. Nu gaan wij de gelukzoekers houding aannemen.
Anyway, jij gaat straks voor het dilemma komen dat je je droomhuis tegenkomt en die is van iemand die zich niet laat uitknijpen.
Is mogelijk. Grappig dat jij het schrijft als feit.
Daarom heb ik ook een aankoop makelaar in de arm genomen, zodat het emotie deel wat samenhangt aan het kopen van een woning enigszins wat vervaagd.
We zijn voornemens een top 5 maken van woningen die het wordt, en de makelaar/verkoper bepalen welke we kopen.
Dat is de theorie
Wat dat betreft vind ik de houding van Sverige toch wel die van een profiteur van andermans problemen. Zou niet mijn vriend zijn.
Welkom in de wondere wereld van de vrij handel, waar vraag en aanbod de scepter zwaait.
Jij noemt het profiteren, ik noem het iemand helpen.
Waarom zou er geen emotie bij de aanschaf van een huis mogen zijn? Je gaat er toch een hoop tijd doorbrengen dus je moet je er toch happy voelen. Ik heb zelf heel wat huizen bekeken en ik zag mezelf echt niet in ieder huis wonen.
Waarom zou er geen emotie bij de aanschaf van een huis mogen zijn? Je gaat er toch een hoop tijd doorbrengen dus je moet je er toch happy voelen. Ik heb zelf heel wat huizen bekeken en ik zag mezelf echt niet in ieder huis wonen.
Ik bedoelde dat de emotie bij het huis moet zijn niet bij de aanschaf.
Dat je “profiteert” van de ander zijn ongeluk is altijd zo in een kapitalistische maatschappij.
Jij hebt een lek in de waterleiding op een zondag, en je huis stroomt vol water… jij belt een loodgieter, en die vraagt de hoogste prijs wegens zondagwerk. of vraagt meer omdat hij onmiddellijk moet komen opdraven… dat is gewoon zo.
En zoals ook al geschreven is, de verkoper moet niet ingaan op het bod. Jij wil hem helpem het huis van hem te kopen voor een bepaald bedrag… hij kan accepteren of niet.
Dat doe je zelf ook als je boodschappen doet. De supermarkt heeft een product wat hij aanbiedt voor de verkoop, en hij geeft aan wat hij er voor wil hebben… vindt jij dat te duur, dan koop je het niet. Zo werkt dat…
In Zweden heb je inderdaad 1 makelaar, en het is helemaal niet gebruikelijk dat jij ook met een makelaar komt opdraven. De makelaar vervult overigens ook de taken die een Notaris in Nederland vervult. Opmaken van aktes etc, officiele koop/verkoopsdokumenten opstellen dus. Een Notaris komt er niet aan te pas in Zweden.
De makelaar heeft ook niets met de prijs van het huis te maken. De verkoper neemt een makelaar in de arm, en die helpt je eventueel wel met prijsstelling etc… maar de koper biedt zelf, en is dus zelf verantwoordelijk voor het behalen van een goede prijs.
Omdat je onderzoeksplicht hebt (zichtbare gebreken) kan het handig zijn om een bezichtigingsman in de arm te nemen. Die onderzoekt het huis, en jij kan dan alles verhalen op dat bedrijf, als ze het euvel niet gevonden hebben. Voor de “verborgen” gebreken, waarvan de verkoper op de hoogte was, blijft hij een aantal jaar lang verantwoordelijk. Hij heeft voorlichtingsplicht.
Het kopen/verkopen van een huis is een zakelijke transactie… dus moet je inderdaad hard zijn… het gaat niet over een paar centen!
Ik betaal hem op basis van onderhandelingsprestatie.
Voorbeeld
Vraagprijs is 300.000, ik koop voor 250.000 K.K, dan krijgt hij een percentage over het verschil (in dit voorbeeld dus een X percentage over € 50.000,-)
Dus jij gaat nu de spelregels bij het bepalen van de makelaars courtage bepalen? Ik denk niet dat je een makelaar zult vinden die daar op in gaat. Veel succes!
Dat je “profiteert” van de ander zijn ongeluk is altijd zo in een kapitalistische maatschappij.
Dat is niet natuurlijk. Profiteurs zijn er altijd en dat heeft niets met kapitalisme te maken. Ik denk dat dat wel voldoende bewezen is in de oude communistische gebieden.
Jij hebt een lek in de waterleiding op een zondag, en je huis stroomt vol water… jij belt een loodgieter, en die vraagt de hoogste prijs
wegens zondagwerk. of vraagt meer omdat hij onmiddellijk moet komen opdraven… dat is gewoon zo.
Nee, ik betaal een meerprijs omdat de loodgieter normaal niet op zondag werkt. Dat hoeft ook niet, dat doe ik ook niet. Een meerprijs is redelijk, daarmee is de loodgieter niet direct een profiteur.
En zoals ook al geschreven is, de verkoper moet niet ingaan op het bod. Jij wil hem helpem het huis van hem te kopen voor een bepaald bedrag… hij kan accepteren of niet.
Dat doe je zelf ook als je boodschappen doet. De supermarkt heeft een product wat hij aanbiedt voor de verkoop, en hij geeft aan wat hij er voor wil hebben… vindt jij dat te duur, dan koop je het niet. Zo werkt dat…
Die vergelijking gaat helemaal mank. Jij wil iemand een poot uitdraaien omdat je weet dat hij anders nog erger in de financiele problemen komt. En dan zeg je, ja maar hij heeft de keus, hij hoeft het niet te verkopen. Ik wil hem alleen maar helpen. Yeah right!
En dat dan vergelijken met een supermarkt. Bij die supermarkt kom je toch wel terug. Als jij die zak appels niet gekocht hebt worden ze doorgedraaid en de volgende keer betaal je alsnog voor die zak appels omdat de prijs daarvan verrekend is met die pot pindakaas.
Jij verwart vrije markt (eventueel kapitalisme) toch wel erg met profiteren en ieder voor zich. Maar da’s echt niet hetzelfde. Om de simpele reden dat de kapitalist niets meer verdient als jij geen geld meer hebt.
Het zijn andere tijden. Er kan van alles onderhandeld worden. Dus dat zal ook wel mogelijk zijn.
Ik denk dan aan een basisbedrag plus een percentage van wat er afgeluld wordt.
Maar da’s geen taktiek waar een makelaar blij van wordt. Hij zal in onderhandeling moeten met een collega makelaar. En die gaan elkaar echt niet het bloed onder de nagels vandaan halen. Makelaars hebben belang bij een faire prijs.
