Ik ben ooit begonnen met gewoon lassen (elektroden) RVS slanghaspels lassen en met wisselend succes, de ene haspel was prima de volgende stortte met het afbikken van de slakken al in elkaar.
Mijn leermeester Harm gaf echter aan “ik zie veel potentie voor iemand die nog nooit eerder heeft gelast” en dan meteen al RVS gaat lassen zonder enige aanwijzingen of dat dit op school geleerd is.
Met wat van zijn instructies rolde wat later de ene na de andere slanghaspel van de werkbank om in de fabriek gemonteerd te worden.
En die wat niet sterk genoeg waren? Die kon ik zelf weer van de wand halen en opnieuw lassen zodat ik ook kon zien wat er fout was gegaan.
Ik zal je wel vertellen dat ik in de tijd heel wat smid’s vlooien tegen ben gekomen en sommigen beten ook flink.
Uiteindelijk kon ik gewoon met Harm mee lassen en maakten we van alles in de fabriek van RVS en krulde de slak zich netjes achter de las op ipv. wild weg te spetteren.
Omdat ik ook veel met auto’s prutste en in die tijd auto’s al begonnen te roesten in de showroom kwam het CO2 lasapparaat om de hoek kijken.
Het was meer bakken en braden en vooral hopen dat het bleef zitten tot oom Nanno aanbood om mij de beginsels van CO2 lassen te willen leren.
Na wat uitleg over draadtoevoer, hoeveelheid gas, inbrand diepte, lasstroom verschenen al snel de 1e mooie lasrupsen met mooie golfjes en werd geoefend op de bolle las, de platte las, de hoeklas, vullas, en ik weet niet wat voor lassen hij allemaal meer had (of daar zelf benamingen voor had)
En na 2 uurtjes was het “denk dat het tijd wordt voor koffie want nu moet je alleen nog maar meters maken” en moet zeggen dat ik me er aardig mee redt, niet dat het professioneel laswerk is maar het is sterk en valt zeker niet uit elkaar (heb zelf een metalen schuur gemaakt en ook dit zwevend afdak.
met een oversteek van 2m50 en gemaakt van oude liggers van stellingen welke 2500 KG moesten kunnen dragen.
Maar kom toch regelmatig zaken tegen die met een CO2 lasapparaat moeilijk te lassen zijn (met name dun materiaal en aluminium)
Vandaar een semiprofessioneel lasapparaat gekocht (kan het in ieder geval niet aan het lasapparaat liggen) en dit nu ook onder de knie zien te krijgen zodat ik ook nog fijnere/mooiere lassen kan maken en weer nieuwe projecten kan gaan bedenken.
Nadeel is alleen dat het aantal personen die je evt. zou kunnen helpen met adviezen steeds kleiner wordt omdat het wel een bijzondere manier van lassen is die toch wat meer oefening/kennis vergt dan wat ik verwacht had.
